دانشگاه تهران مجله علمی "حقوق خصوصی" 2008-840X 22 2 2026 05 19 An Examination of the Innovations of the Beijing Treaty on Audiovisual Performances 2012 نگاهی به نوآوری‌های معاهدة حمایت از اجراهای دیداری‌ـ شنیداری پکن 2012 195 208 106712 10.22059/jolt.2026.409271.1007446 FA سید حسن شبیری زنجانی دکتری حقوق خصوصی، گروه حقوق خصوصی و مالکیت فکری، دانشکدة حقوق، دانشگاه قم، قم، ایران 0000-0002-8288-8829 Journal Article 2026 01 01 This article examines the protection of performers—particularly actors and individuals involved in folkloric and audiovisual performances—as a relatively recent development in domestic and international law. While the 1961 Rome Convention and the 1996 WIPO Performances and Phonograms Treaty recognized certain performer rights, protection for audiovisual performers remained insufficient until the adoption of the 2012 WIPO Beijing Treaty on Audiovisual Performances. The Beijing Treaty grants performers exclusive economic rights in both fixed and unfixed performances and ensures the safeguarding of their moral rights. Through the principle of national treatment, it guarantees equal protection for foreign performers in member states. The treaty also allows national legislation to presume the transfer of economic rights from performers to producers and imposes obligations concerning technological protection measures and rights‑management information. Employing a descriptive‑analytical method, this study outlines the treaty’s structure and highlights its key innovations in strengthening international protection for audiovisual performers. حمایت از اجراکنندگان، نظیر بازیگران و اجراکنندگان آثار فولکلوریک، از موضوعات نسبتاً نوپیدا در قوانین داخلی و بین‌المللی است. گرچه کنوانسیون 1961 رم و معاهدة حقوق مرتبط 1996 مقرراتی را دربارة حقوق این دسته از اشخاص وضع کرده‌اند، در خصوص اجراکنندگان آثار دیداری‌ـ شنیداری حمایت حقوقی با محدودیت‌هایی مواجه است. با این حال، در سال 2012 وایپو توانست با تصویب معاهدة پکن به یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های خود در زمینة حمایت بین‌المللی و داخلی از اجراکنندگان آثار دیداری‌ـ شنیداری نائل شود. این معاهده حقوق انحصاری مادی اجراکنندگان را در اجراهای ضبط‌‌شده و ضبط‌‌نشده مورد شناسایی قرار می‌دهد و از حقوق معنوی اجراها و اجراکنندگان نیز حمایت می‌کند؛ افزون بر این، با پیش‌بینی اصل رفتار ملی در معاهده، اجراکنندگان کشورهای مختلف از حمایت مشابه در کشورهای عضو بهره‌مند می‌شوند. معاهده به کشورها اجازه می‌دهد در صورت تمایل در قوانین ملی خود فرض انتقال حقوق مادی از اجراکننده به تولیدکننده را بیان کنند و با پیش‌بینی الزامات مربوط به تدابیر فنی حمایت و حقوق مدیریت اطلاعات حقوق اجراکنندگان را در فضای مجازی تضمین می‌کند. پژوهش جاری با روش تحلیلی‌ـ توصیفی، ضمن توصیف دقیق معاهدة اشاره‌شده، درصدد بیان نوآوری و ابتکارات این معاهده است. https://jolt.ut.ac.ir/article_106712_1c33ecae4bf83a7a7104353d9530afda.pdf