دانشگاه تهران مجله علمی "حقوق خصوصی" 2008-840X 15 2 2018 09 23 Jurisdiction of Arbitral Tribunal in Yukos Oil Case صلاحیت دیوان داوری در دعوای نفتی یوکاس علیه روسیه 323 347 70228 10.22059/jolt.2019.249866.1006491 FA محمدعلی بهمئی استادیار دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران محسن برهانی دانشجوی دکتری حقوق خصوصی دانشکدة حقوق دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2018 01 09 In 2005, the majority shareholders of Yukos Oil Company initiated three arbitration proceedings against the Russian Federation administered under the Energy Charter Treaty (ECT). In the arbitrations, the claimants complained of arbitrary, unfair and discriminatory treatment, and an unlawful expropriation of the company by the Russian Federation who shall compensate the damage. Based on the claimants’ agreement, the three cases have been initiated in one arbitral tribunal and because of their commonalities, they became the subject of the one proceedings. In response, the Russian Federation, initially, put forwarded jurisdictional objections about the UNCITRAL Arbitration. On 30 November 2009, the arbitral tribunal issued an interim award on Jurisdiction and Admissibility and upheld its jurisdiction to hear the three cases. Finally, on 18 July 2014, the tribunal ordered the Russian Federation to pay damages in excess of USD 50 billion to the majority shareholders of Yukos Oil Company. This is by far the largest award ever rendered by an arbitral tribunal. The tribunal in the awards analyzed some main issues in investment dispute settlements which it has much to teach us in that regard. Thus, the principal aim of this article is to critically analyze the validity arbitral Award with regard to the jurisdictional objections raised by Russian Federation. به سال 2005 میلادی، اکثریت سهامداران شرکت نفتی یوکاس با شروع سه جریان داوری موردی علیه دولت روسیه، بر مبنای معاهدة منشور انرژی، مدعی شدند دولت روسیه در حق آنان رفتار عادلانه و منصفانه را رعایت نکرده و دارایی‌های آن‌ها را مصادره کرده است و باید خسارت وارده را جبران کند. با توافق خواهان‌ها، هر سه پرونده در یک دیوان داوری مطرح و با توجه به مشترکات آن‌ها تحت جریان دادرسی واحد بررسی شد. دولت روسیه در واکنش به دعوای سهامداران شرکت یوکاس، با طرح مجموعه‌ای از ایرادات، مدعی شد دیوان داوری آنسیترال صلاحیت رسیدگی به ادعای خواهان‌ها را ندارد. دیوان داوری، به‌رغم ایرادات روسیه، به تاریخ 30 نوامبر 2009، با صدور رأی مقدماتی، صلاحیت خود را احراز کرد. سپس، به تاریخ 18 جولای 2014، رأی نهایی خود را، که از آن به بزرگ‌ترین رأی تاریخ داوری یاد می‌شود، صادر و به‌موجب آن دولت روسیه را به پرداخت مبلغی بالغ بر پنجاه‌میلیارد دلار در حق سهامداران شرکت نفتی یوکاس محکوم کرد. دیوان داوری یوکاس طی رأی صلاحیتی خود به تجزیه‌وتحلیل برخی از مقررات مهم مربوط به حوزة حل‌وفصل اختلافات سرمایه‌گذاری پرداخت که اهمیت موشکافی رأی صلاحیتی را دوچندان کرد. این‌رو، در این مقاله به بررسی تحلیلی ایرادات دولت روسیه در زمینة صلاحیت دیوان داوری پرداخته شد تا بهتر بتوان اعتبار و درستی سنگین‌ترین رأی تاریخ داوری را ارزیابی کرد. https://jolt.ut.ac.ir/article_70228_1277254114c249fed1c024d57a017ae9.pdf